A cova do lobo

O lugar onde as árbores soñan con ser paxaros

Os xardíns soñados

Deixar un comentario

arborecaidaSoñou cun xardín. Sabía perfectamente de cal se trataba a pesar de que del só quedaban as brancas paredes que o pechaban. As árbores que antano suxeitaran á terra estaban caídas, cortadas, dispostas a converterse en leña. As macetas xa non estaban coma tampouco a herba que o cubría.

Agora todo era terra. Unha terra que chamou a súa atención, case coma berrando o seu nome. Húmida, profundamente arada, disposta a recibir, a soster un xardín máis forte. Viva. Aí estaba, esperando por sementes que a fixeran renacer. Quizais agardando por ela.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s