A cova do lobo

O lugar onde as árbores soñan con ser paxaros

A bóla do mundo

Deixar un comentario

árborenadal

Foto realizada por María Ferreiro

Envolta con coidado, agardábaa na caixa de cartón. A pesares da fraxilidade que lle daba o seu corpo de vidro, sobrevivira un par de xeracións e moitos Nadais: dende os que se celebraban entre risos e cánticos ata os que se mergullaban en recordos pesarosos.

Nesa bóla agochábase todo o seu mundo. Cando a collía entre as mans sentía que era capaz de ver o seu esvaecido pasado, o seu transfigurado presente e, quen sabe, quizais o seu opaco futuro. Toda unha vida, porque ese fráxil adorno vira abrirse e pecharse moitos ciclos que buscaban un equilibrio máis ou menos feble, pero coidado.

Non o puido evitar e un sorriso escapóuselle. A peza reflectiu ducias de rostros que rían, expectantes uns, melancólicos outros. O Nadal non deixaba de ser unha época de transición: pechas un ano, abres unha etapa. Moitos dirían que pura e branca pero unha non pode borrarse a si mesma e deixar atrás o acontecido no pasado, lévao con máis ou menos forza.

Colgouna con coidado, coma se escachala implicara quebrarse a ela en mil anacos imposibles de volver a xuntar. Observouna mentres un bulebule medraba no seu estómago: moitos cambios en pouco tempo. O seu universo devolveulle a mirada intentando serenala e darlle forza. Ao fin e ao cabo transformarse é un gran paso.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s