A cova do lobo

O lugar onde as árbores soñan con ser paxaros

Desxeo

Deixar un comentario

bonaval– En que pensas?

–  En todo… en nada… Vaguidades… Estou tan cansa… Ás veces creo que o tempo me enguliu e que me atopo no seu estómago onde todo é caos e atafegos, dando voltas e voltas entre medos e desexos, pero sobre todo que me acho no medio de incertezas e inseguridades. Sinto que perdín o control de min mesma… Que me gañou…

–  Xa sabías que o tempo é indomable…

–  Si… Pero tiña que intentalo. Ir paso a paso cara onde se pon o sol. Ou era cara onde nace? Creo que me volvín perder… Non sei se deixarme levar se me dará moi ben, nin se será boa idea…

–  Tes outra opción?

–  Podería…

–  Non, non poderías. É tarde, non hai volta atrás. Nunca recuperarás quen fuches.

–  Quizais se encontro as constantes, os motivos, as razóns… Os contras e os pros. Si, seguro que aí, entre eles, está a caixa…

– Tarde. Advertinche que namorarte non era boa idea.

Como resposta só recibiu un sorriso cargado de luces e sombras.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s